NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Witaj w Piekle!
Nicholas?
Sabrina.
- Sabrina. - Nick!
Nick!
Sabrina!
- Nie powinnaś tu być. - Ty też nie.
Odejdź!
Zanim wróci.
Kto taki?
Twój ojciec!
Zostaw mnie. Tylko cię spowolnię.
Za żadne skarby.
Claudere portas mortis!
Kocham cię.
Sabrino.
Tatuś też cię kocha.
Droga młodzieży, proszę siadać i zaczynajmy.
Podajcie talerze.
Siadajcie.
Dzień dobry, dobrze spałaś?
- W porządku, ciociu Hildo. - Usiądź i wcinaj.
Przygotowałam dla was klasyczne angielskie śniadanie.
Mamy jajka, bekon,
grzanki, fasolkę,
smażone pomidory i pyszne kiełbaski.
Liczyłam na francuskie tosty i strudla.
Chyba się przesłyszałam!
To nie jest żadna restauracja,
tylko nasz dom.
Łaskawie zaprosiłyśmy was w nasze progi
po upadku Kościoła Nocy,
do którego doprowadził Faustus Blackwood.
Dodam, że nie obyło się bez poświęceń.
Znowu zabrakło ciepłej wody na moją poranną kąpiel
i dlatego chciałabym coś ogłosić.
Minął miesiąc. Śpicie na naszej podłodze
i nosicie ubrania z naszych zasłon.
Najwyższy czas
otworzyć Akademię Sztuk Nieznanych
i wznowić nabożeństwa w Sprofanowanym Kościele.
- Kto zostanie dyrektorem? - Też mi pytanie.
Oczywiście, że ja.
Będę dyrektorką.
A kto odprawi czarną mszę?
Nie martw się tym.
Po śniadaniu zbierzcie swoje rzeczy.
Potrzeba wielu wiedźm i wielu mioteł,
by doprowadzić Akademię do porządku.
Więc kto ma odprawić czarną mszę?
Nadal chcesz być Arcykapłanką?
Dlaczego nie?
Znam rytuały, sakramenty i pisma.
Pozostaje pytanie, komu oddamy w ten sposób cześć.
Nie Mrocznemu Panu.
Nie zasługuje na nasze modlitwy,
nie po tym, co nam zrobił.
I co teraz robi Nickowi.
Nie wiem, czemu na to pozwoliłam.
- Dla bezpieczeństwa. - Naszego. A co z nim?
Cierpi w Piekle.
To nie w porządku.
Sabrino.
Zostaw ją, Hildo.
Nie możesz się tak nad nią trząść.
Wiesz, gdzie wychodzi co rano?
Pod te paskudne wrota.
Pewnie siedzi tam całkiem sama po ciemku
i wypłakuje sobie oczy.
Brina?
Jeszcze kilka razy, Harvey.
Jasne.
Nie chcę, żeby tata albo inny górnik nas przyłapał.
Dobrze.
Jutro znowu spróbuję.
Próbuj, ile chcesz.
Mogę cię o coś zapytać?
Co będzie, jeśli jakimś cudem wydostaniemy Nicka?
Wciąż...
nosi w sobie Szatana.
Znajdziemy lepszą pułapkę.
Lepsze więzienie dla mojego ojca.
Jesteś niesamowita.
Nick cię zdradził,
a zrobisz dla niego wszystko.
To nie takie proste, Harvey.
Gdy Mroczny Pan o coś prosi,
jeśli jesteś mu coś winny, jak wszystkie czarownice...
dawniej, trudno mu odmówić.
I tak straszna z niego świnia.
Chyba jeszcze za wcześnie na lody?
Dom pogrzebowy... Dom ojca Black... Faustus... W czym mogę pomóc?
Co u ciebie?
Dobrze sypiasz?
Jak dziecko. Od koszmaru do koszmaru.
Nie możesz tak żyć.
- Niby jak? - Codziennie chodzisz pod wrota.
No weźcie...
Nie każemy ci zapomnieć o Nicku.
Ale musisz pamiętać o swoim życiu.
O tym mówiłem. Dołącz do kapeli.
Ostatnio nie mam nastroju do śpiewania.
No to coś innego, zapisz się ze mną do cheerleaderek.
Mówisz poważnie?
Czemu nie?
Mamy 16 lat, kochamy tańczyć,
no i nie można ciągle myśleć o piekle.
Nie chodzi o piekło, tylko Nicka.
Pani Wardwell,
wróciła pani?
Zgadza się, panie Marlin.
Wróciłam z zasłużonego urlopu.
Nie będę już dyrektorką, ale nauczycielką.
Pan Garland powiedział mi, że omawialiście ostatnio poematy epickie,
jak Beowulf.
Ale mnie w ostatnim czasie wciągnęła
Boska komedia Dantego.
Zwłaszcza poemat Inferno
opisujący wędrówkę poety po piekle.
W podręcznikach znajdziecie fragment.
Kto zacznie czytać?
Trzeba się mocno zamachnąć.
Zeldo.
Spójrz, siostro, roztrzaskaliśmy fałszywe bożki.
Cudownie. Możemy minutkę porozmawiać?
Dziękuję.
Dzwonili z Rady, chcą zwołać ważne spotkanie
i ojciec Blackwood ma je poprowadzić.
Na chóry anielskie!
Rada nie ma pojęcia, do czego tutaj doszło,
a gdy odkryją, co zrobiliśmy Mrocznemu Panu...
wszystkich nas czeka marny koniec.
Pani Wardwell?
W czym ci pomóc, Sabrino?
To ja chciałam o to zapytać.
Jak się pani miewa?
Nie pamiętam ostatnich trzech miesięcy,
ale ewidentnie byłam bardzo aktywna,
choć lekarze nie znaleźli na to medycznego ani logicznego wyjaśnienia.
A pani nagłe zainteresowanie Piekłem Dantego?
Akurat to potrafię wyjaśnić.
Dręczą mnie koszmary.
Wiesz, demony, otchłanie piekieł.
Czytanie takiej literatury służy mi za...
rodzaj terapii.
Mówi się, że Dante naprawdę odwiedził Piekło.
Jak to możliwe?
Najwięksi artyści tego świata
opisywali Piekło w tak autentyczny sposób, jakby...
naprawdę tam byli.
Na przykład Hieronim Bosch.
Jego obrazy nazywa się oknami wyglądającymi na wzgórza piekieł.
Oknami?
Pani Wardwell...
jest pani genialna. Dobrze, że pani wróciła.
To pani, prawda?
A któż by inny?
Dorianie?
Dorianie Grayu.
- Pomóż mi. - Nie patrz, jestem wstrętny.
A co się stało?
Wyskoczył mi...
pryszcz.
- To pierwszy raz od namalowania portretu. - Dlatego tu przyszłam.
Kolekcjonujesz sztukę, prawda?
Masz jakieś obrazy Piekła?
Kilka, jak wszyscy.
Ale czy znajdzie się wśród nich portal?
Chcesz sobie skoczyć do Piekła i uratować Nickusia?
To tak nie działa.
Gdy już tam wejdziesz, będą cię próbowali zatrzymać na miejscu.
I owszem, jestem w posiadaniu...
portalu, którego ci użyczę.
Nie za darmo.
Przyniesiesz mi coś stamtąd.
Niech zgadnę, twoją duszę?
Nie.
Ona mi się nie przyda.
W Piekle rośnie tylko jeden kwiat.
W Lesie Cierpienia. Le fleur du mal.
To ten sam kwiat zła, który zainspirował poetę Baudelaire’a.
Jego nektar pomoże na moją...
deformację skórną.
Przynieś mi go,
a zaaranżuję twoje przejście.
Stoi.
Ale nie udam się tam sama.
KLUB STRACHÓW
Słuchajcie!
- Sabrina? - Rozgryzłam to.
Szykujcie się na brukowanie dobrymi chęciami!
- W sensie, że...? - Idziemy do Piekła?
- Do tego Piekła? - Tak, mam sposób.
Tak się upewniam, czy ludziom wolno tam w ogóle wchodzić?
Technicznie nie, ale można to obejść.
Przygotujemy się.
Jeśli mi pomożecie.
No to do dzieła.
- Ciotki w domu? - Nie.
Zostały w Akademii, więc to idealny moment.
- Co to w ogóle jest? - Trupia woda.
Zostaje po obmyciu zwłok.
I po co to robimy?
Demony nas nie wyczują.
Musimy też włożyć te buty.
Buty martwych ludzi,
bo tylko zmarli mogą wkroczyć do Piekła.
W porządku.
Przykro mi, Salem, musisz zostać.
Inaczej rzuci się za nami Bargast, Stary Shuck i inne ogary piekieł.
Wyłączamy światła.
Czas zmówić modlitwę.
O Potępiony Mroczny Panie,
weź mą duszę i użyj ją wedle twej woli,
jako i ja czynię z mym ciałem na Ziemi.
Chwała Szatanowi.
Jestem w rozterce, siostro.
Ta modlitwa do Mrocznego Pana, który chciał nas zniewolić
i którego obaliłyśmy.
To kłamstwo mnie rozstraja.
W takim razie powiedzmy uczniom prawdę.
Możemy modlić się do Lilith.
Nie dam rady.
Te dzieci straciły rodziny i przyjaciół.
Nie odbiorę im też boga.
Mamy też przyziemne problemy.
Mówisz o wizycie Rady?
Nie martw się tym.
Już ja im coś upichcę.
Zobaczysz.
Przed wami krajobraz piekieł.
Ostrzegam, Piekło to samotne, spustoszone miejsce.
Możecie nie dojrzeć potworów ani demonów, ale tam są.
Musicie jak najszybciej dotrzeć do miasta Pandemonium.
I nie zapominajcie:
zaklęcie, które ma was przenieść do domu,
nie zadziała bez mojego kwiatu.
Kocham was.
Musimy się trzymać razem.
Przeze mnie droga do królestwa potępionych.
Wejdźcie we mnie, tam gdzie strach czernieje.
Jestem bramą dla dusz zagubionych.
Wy, którzy tu wchodzicie, porzućcie wszelką nadzieję.
- Wszyscy cali? - Tak.
Zaraz, Piekło jest plażą?
Brzegi Boleści.
Spójrzcie.
Co to jest?
To dusze potępionych.
Toną w czasie przypływu,
raz za razem...
całą wieczność.
Cześć.
Szukamy Lilith.
Madam Szatan, królowej Piekieł?
Jest w Pandemonium. Może znasz drogę?
Krew płynie do Pandemonium.
Podążajcie krwawym szlakiem, a znajdziecie tron Piekieł.
Dzięki.
A ty to...?
Nie zbaczajcie z drogi.
Obuwie umarłych to sprytny pomysł.
Każdy porządny demon z daleka wyczuje śmiertelników.
Chodźmy.
Ruszajmy.
NOWY ORLEAN
To mieszkanie przyjaciółki,
ale pozwala mi tu nocować, gdy przyjeżdżam.
To skromne lokum...
W zupełności wystarczy, pani Dubois.
Jest świetnie.
Jest wcześnie i ledwo się znamy, panie Wood, ale...
napije się pan?
Chętnie.
Co podać?
Szkocką...
z lodem.
Wybacz, ojcze.
Lód się skończył.
Ścigamy cię po całym świecie.
Łotrze.
Gdzie ukryłeś mojego brata i siostrę?
- Jeśli zginę, nie znajdziecie ich. - Przeciwnie.
Twoje martwe ciało samo nam powie, gdy użyjemy nekromancji.
Kochana Prudence, proszę.
Jesteś moją córką.
Kocham cię.
Wybaczam ci to najście.
Oboje jesteście koszmarnym rozczarowaniem.
Nigdy go nie znajdziesz.
We wszystkim jest od ciebie lepszy.
Szatanie Wszechmogący.
Kolejny chłopak z Bractwa Judasza w przebraniu.
Więc zasłużył na śmierć, tak samo jak mój wstrętny ojciec.
Pojedynkujemy się z nim na te same sztuczki.
POLE ŚWIADKÓW
Nie patrzcie, idźcie dalej.
Zaraz, czy to...?
Wujek Jesse?
- Wujku Jesse! - Nie!
Theo, wracaj, mamy się trzymać drogi!
Chrzanić to.
Wujku Jesse.
Jak tu trafiłeś?
Nie zasłużyłeś.
To nie w porządku.
Susie?
Co ci się stało?
- Ona mnie tu zesłała. - Kto?
Lilith.
Lilith?
Madam Szatan?
Sabrino, możesz coś zrobić? Rzuć jakieś zaklęcie.
Już.
Nikt go nie tknie, póki nie wrócimy.
Dziękuję.
Zostanę, żeby go pilnować.
Posłuchaj, wiem, że to okropne,
ale żeby uwolnić twojego wujka,
musimy najpierw dojść do Pandemonium.
A żeby tam dotrzeć, musimy się trzymać razem.
Przysięgam, że go stąd wyciągnę.
Dobrze?
Co się dzieje?
Dziecko Gwiazdy Zarannej weszło do naszego świata?
Zgadza się, o pani. Podąża wzdłuż krwawej drogi.
Nie jestem zaskoczona.
To była kwestia czasu.
Zakładam, że przybyła po ciebie.
Co tam mówisz? Głośniej.
Zapomniałeś języka w gębie?
A nie, ja go mam.
Jeśli podąża krwawą drogą,
wkrótce wkroczy do Lasu Cierpienia.
Powiedz, sługo,
drwal jest naoliwiony?
Jak wyglądam, siostro?
Jak z powieści Daphne du Maurier.
A co powiesz na mnie?
Ujdzie.
Tylko nie zapominaj o jego głosie.
Co to za ciasto?
Miodownik. Wpłynie na Radę.
Chcemy ją przekonać, że wszystko jest cacy, prawda?
Ten deser doda słodyczy naszej historii, żeby łatwiej nam poszło.
Oby twoja kuchenna magia zadziałała.
Nigdy nie zapomnę tego widoku.
Te ptaki...
One go pożerały, Brino.
I to żywcem.
Jak się nazywał ten las?
Las Cierpienia.
No dobrze.
LAS CIERPIENIA
Więc dotarliśmy.
Posłuchajcie drzew.
Dorian mówił, że jest tylko jeden kwiat zła.
Rośnie gdzieś tutaj.
Nie wierzę, że to proponuję.
Ale może ja i Sabrina sprawdzimy tę część lasu, a wy drugą?
Tylko nie hałasujcie, jasne?
Trupia woda już nie działa,
więc teraz nic nas nie ukryje przed demonami.
Roz, słyszysz to?
Brzmi jak śpiew.
Harvey, słyszałeś?
Co takiego?
Brzmi jak rąbanie.
Harvey?
Uważaj, Theo.
Widzę go.
To kwiat zła, na pewno.
On naprawdę śpiewa?
Jakby wyskoczył z jakiejś baśni.
Roz, czekaj.
Musimy uważać na kolce.
A co może się stać?
Jeśli się ukłujesz, zaśniesz i nigdy się nie obudzisz.
Jasny gwint.
- Uciekaj! - A ty?
Leć po Sabrinę, potrzebna nam jej magia!
Theo?
- Jakiś blaszak chce zabić Harvey’ego. - Co?
Solą w ziemię, solą w morze, ani mi tu drgnij, potworze!
Stalowy zgrzycie, stój w rdzy uchwycie!
Harv?
Harvey?
Tommy?
Czemu mnie zabiłeś?
Bo musiałem.
- Co ty tu robisz? - Czekam...
aż do mnie dołączysz.
Przykro mi, Harvey.
To nie był twój brat.
Wstawaj.
Już dobrze.
Spokojnie.
Co ty tam mówisz?
Wymknęli się drwalowi?
Tak, pani.
No cóż...
trzeba dać tym szczeniakom lekcję.
Właśnie.
Kilku dawnych przyjaciół powinno wystarczyć.
Od tygodni nieważne, jak blisko jesteśmy,
mój ojciec zawsze się nam wymyka.
Może być szalony, ale jest też mistrzem magii,
a my tylko jego uczniami.
Nauczył nas wszystkiego, co wiemy o magii.
I dlatego nigdy go nie przebijemy
ani nie pokonamy.
A może posłużymy się innym rodzajem magii?
Którego nas nie uczył.
O czym myślisz?
Ciekawe miejsce.
Na pewno tego chcesz?
Przepraszam?
Powróży nam pani?
Z tarota, fusów czy kurzych łapek?
To dobre dla turystów.
Szukamy prawdziwej nowoorleanki od magii wudu.
Enchanté.
Je suis Mambo Michele Marie Le Fleur,
kapłanka Wielkiego Haiti,
córka ludu Tiano, wierna Ganay
i nie param się tym ugrzecznionym, lokalnym wudu,
które guzik daje.
To haitański dom,
comprenez-vous?
Oui, oui.
A w tym domu praktyki wudu, mon chéri, to cały styl życia.
Jesteście wiedźmami.
Z Nowej Anglii?
Czego wam potrzeba?
Nie czego, a kogo.
Mężczyzny, zdrajcy i mordercy.
Może się kryć wszędzie na świecie,
a nawet w innym wymiarze.
Będziecie potrzebować mapy świata
i czegoś, co do niego należało.
Włosa, ubrań, zdjęcia.
A krew?
Jego krew krąży w moich żyłach.
To też się nada.
Miał identyczny głos jak Tommy, Roz.
I jego twarz.
Wiem, kochanie.
Ale zgadzam się z Sabriną. To nie był twój brat.
- To miejsce miesza ci w głowie. - Nie powinienem tu przychodzić.
Patrzcie.
Nigdy nie dojdziemy do Pandemonium.
Wychodzimy.
W tej chwili.
Wychodzicie?
Obawiam się, że to niemożliwe, panno Spellman.
Dyrektor Hawthorne?
Ciszej, uczniowie. Zajmijcie miejsca.
Ponieważ teraz trwają...
lekcje!
Brina?
Błagam pokornie, jakem człowiekiem, pozbądź się tego demona z dna piekieł!
Panno Spellman!
O nie.
ZAKAZ RZUCANIA CZARÓW
Nikt mi tu nie będzie czarował.
A teraz...
dzisiaj odwiedził nas specjalny gość.
Jedno z was zna ją jako...
Babcia?
Dziecko, sprowadziłaś na mnie śmierć,
a teraz ja zrobię to samo z tobą.
Co? Dlaczego?
Ponieważ twój tatuś jest pastorem, a ty jesteś w Piekle.
Oto dlaczego.
Posiadasz specjalne przeświadczenie.
I zmarnowałaś je, pomagając wiedźmom.
Wiesz co?
Zamierzałem poprosić ochotnika,
żeby pomógł z dzisiejszą lekcją anatomii,
ale wydaje mi się, że zaczniemy od...
panny Walker.
Wasza Królewska Złość,
powrócili Trzej Królowie Piekieł.
Powiedz im,
że nie będą ponownie podważać naszej suwerenności.
Rozumiem, Wasza Okrutność,
ale przyprowadzili hordy piekielne.
A więc...
musimy znosić zniewagi od tych uzurpatorów,
którzy podważają nasze prawa do tronu,
podczas gdy Sabrina Gwiazda Zaranna najeżdża nasze królestwo,
aby odebrać nam naszą ulubioną zabaweczkę.
Chwileczkę.
Ależ oczywiście.
Przekaż królom,
że przyjmiemy ich przed końcem dnia,
ale najpierw przyprowadź Sabrinę.
Całą i zdrową.
A jej towarzyszy?
Jeśli przeżyją, będzie jej na nich zależało,
ale ich los jest nam obojętny.
Może uda mi się upiec dwie stymfalidy przy jednym ogniu.
To miodownik. Domowej roboty.
Pozwolę sobie poprosić o duży kawałek, lady Blackwood.
Ojcowie, członkowie Rady.
Błagam o wybaczenie.
O czym my to...?
Mówiliśmy o twojej rażącej nieobecności
na spotkaniu wewnętrznym sabatu.
Na spotkaniu Rady.
Tak, teraz pamiętam.
Dzień wcześniej zatrułem się curry.
Zdrowie już nie to co kiedyś, rozumiecie.
Rad jestem, że mnie odwiedziliście.
Jest jeszcze jedna rzecz, Faustusie.
Niektórzy członkowie Rady, nie my,
nikt z obecnych tutaj,
zgłaszali przypadki nieznacznego spadku...
potencji,
jurności
czy też mocy.
Faustusie, czy ty też odczułeś podobne objawy?
Nie przypominam sobie.
Ale zalecałbym
modlitwę do Mrocznego Pana o rozeznanie.
Czy może...
oddawaliście się ostatnio modlitwie?
Bez przerwy obcujemy z Księciem Ciemności.
Osobiście rozmawiałem z nim dziś rano.
I Mroczny Pan odpowiedział?
Oczywiście.
Słyszałaś ich?
Łgali w żywe oczy o obcowaniu z Mrocznym Panem.
Wszyscy bredzą.
Hipokryci i szarlatani, jak można tak bezczelnie kłamać.
Jeśli mam zbudować ten sabat od nowa,
nasi wyznawcy muszą poznać prawdę.
Nawet o Księciu Ciemności?
Jakąś wersję prawdy.
O nie.
Błagam.
Babciu Ruth, nie rób tego!
Skrzywdźcie ją, a klnę się na Boga...
Na Boga?
Jesteś w liceum w Piekle.
Boga tutaj nie ma.
On będzie następny w kolejce.
Nie.
Proszę!
Wybaczcie, Wasze Wzdętości.
Królowa zażyczyła sobie towarzystwa tej młodzieży.
Mówiła, że mamy ich torturować.
Królowa ma prawo do zmiany zdania.
Idziemy, dzieci?
Dzisiaj, moi drodzy, skierujemy wieczorne modlitwy...
do kogoś innego.
Nieświęta Lilith, niełaskiś pełna,
przeklętaś ty między niewiastami.
I przeklęty owoc żywota twojego:
demony.
Opuściłaś Eden,
dom dusz słabych, i odrzuciłaś żywot we wstydzie.
Nieświęta Lilith, matko nocy,
módl się za nami grzesznymi,
teraz i w godzinę czarownic, śmierci naszej.
Chwała Madam Szatan.
Chwała Madam Szatan!
Słyszeliście?
Modlą się...
do mnie.
Królowo Lilith,
przybyli twoi goście.
Sabrino.
Jak cudownie.
Odwiedziłaś mnie.
I przyprowadziłaś znajomych.
Wiesz, po co przyszłam.
Po młodego Nicholasa Scratcha?
- Tam jest. - Nick!
O nie.
Czas na łzawe powitania przyjdzie po kolacji.
Trzeba przestrzegać pewnego protokołu.
Nawet w Piekle.
Co się z nim dzieje...
- w środku? - W jego środku?
Na pewno on i Mroczny Pan
oddają się fascynującym konwersacjom wewnątrz tego
przystojnego kawałka ludzkiego acheronu.
A teraz podejdźcie wszyscy.
Poddaj się!
Poddaj się, mówię!
Nigdy! Nie uda ci się uciec!
Siadajcie i jedzcie.
Posilcie się.
Odłóż to udko.
- Czemu? - Zaufaj mi.
Jest niejadalne.
Jak wszystko tutaj.
Mam pytanie.
Czemu wyglądasz jak pani Wardwell?
Spodobało mi się życie w jej ciele,
a taką twarz trudno przebić.
Pokazać moją prawdziwą?
No wiecie, zieloną?
Nie, chcę wydostać stąd Nicka.
- I duszę Jesse’ego Putnama. - Tak, jego też.
Nawet nie zapytam, czy to ty go tu sprowadziłaś,
no bo kto inny?
Sprawdzę to. Jesse Putnam, tak?
Moja droga, czy nie zapominasz,
że Nicholas Scratch nosi w środku Szatana?
Znajdę ojcu inne więzienie.
W porządku.
Oddam ci go.
Pod jednym warunkiem.
Jakim?
Piekielna hierarchia została odrobinę zaburzona.
Królowie Piekieł odmawiają uznania mojej władzy,
bo nie jestem Gwiazdą Zaranną.
Sytuacja by się uspokoiła, gdybyś...
mnie koronowała.
Już to zrobiłam, nosisz koronę.
Musisz to zrobić ponownie.
Tutaj, publicznie. To usankcjonuje moje panowanie.
- I wtedy odzyskam Nicka? - Oczywiście.
Niech będzie.
Zrobię to.
Tylko bez sztuczek.
Doskonale.
To kto chce deser?
Nie rozpraszaj się.
Mamy dużo do zrobienia.
Odrobina seksualnej magii poprawi nastrój.
To nie jest magia seksualna, tylko magia krwi, pamiętasz?
Mam nóż Mambo Marie.
Szkocja?
A dokładniej: Loch Ness.
Więc tam udamy się zabić mojego ojca.
Witam na piekielnym dworze.
Chwała królom.
Do Pandemonium przybył zacny gość.
Prezentuję hordom
Sabrinę Gwiazdę Zaranną,
córkę Lucyfera Gwiazdy Zarannej.
W zastępstwie ojca przybyła tu,
by oficjalnie ogłosić mnie królową Piekieł.
Co? Nie.
Zgadza się, Sabrino?
Tak, to prawda.
- To zdrada! - Herezja!
Lilith to konkubina, a nie królowa.
Nie uznamy jej!
Była dziwką Lucyfera.
Królestwa ogarnął chaos,
a Ziemia, Otchłań, Niebo i Kosmos,
wszystkie odrzuciły pretensje Lilith do tronu.
Więc kto miałby na nim zasiąść?
Oddajcie pokłon Kalibanowi,
księciu Piekieł.
Ukształtowano go z gliny samej Otchłani.
To prawdziwy syn inferna,
zrodzony, by przywrócić porządek w mrocznym królestwie.
Witam ponownie.
Cześć?
Co to ma być?
Wasz ratunek.
Od ucieczki Mrocznego Pana Dziewięć Kręgów Piekła załamuje się.
Ja, Kaliban,
przywrócę równowagę
i zrobię to, w czym Lucyfer zawiódł:
podbiję Ziemię.
Stanie się dziesiątym kręgiem.
I zniewolę ludzi i czarownice.
Dziesiątym?
Dziewięć to za mało?
To zamach stanu.
Wszystko stracimy.
Chodź do mnie, Sabrino.
Lucyferze.
Kochana córko.
Rozczarowałaś mnie.
I wzajemnie. Gdzie Nick?
Zdradziłaś mnie.
I dlatego twoje cierpienie stanie się legendarne, nawet w Piekle.
- Ale należy ci się korona. - Nigdy jej nie chciałam.
Chcę tylko odzyskać chłopaka.
Gdzie twoja duma?
Ten rzekomy książę Kaliban jest ulepiony z ziemi!
W twoich żyłach płynie błękitna krew.
Tylko ty możesz przywrócić równowagę w Piekle.
Nie obchodzi mnie to!
A powinno!
Problemy w Piekle
zachwieją równowagą Nieba i Ziemi.
To podstawy kosmologii: aby jedna kraina trwała,
trzeba zabezpieczyć je wszystkie.
Już w tym momencie chaos, który wywołałaś,
zagraża twojemu drogiemu Greendale.
O czym ty mówisz? Jak mu zagraża?
Przedwieczni nadchodzą.
Mogą tam być w każdej chwili.
Kłamiesz. Znowu.
Często kłamię, ale nie tym razem.
Nie kłamię też, mówiąc,
że tylko prawdziwa królowa ma moc i władzę,
by uwolnić Nicholasa Scratcha.
Lilith nie zostanie uznana królową, cokolwiek nie zrobisz.
Jeśli chcesz go odzyskać...
Nie rób tego, Sabrino.
Nick.
Nie możesz, on właśnie tego chce.
- Nick. - Zapomnij o tym miejscu i o mnie.
Nawet jeśli to jedyny sposób?
- Jestem nikim. - Tęsknię za tobą.
Tak bardzo. W każdej sekundzie każdego dnia.
Sabrino.
Tylko dzięki tobie jeszcze żyję i nie oszalałem.
Ale musisz o mnie zapomnieć.
- Musisz żyć dalej. - Nie.
Nie potrafię.
Kocham cię, Nick.
Ja ciebie też, Sabrino.
Starczy tego!
Wiesz, co musisz zrobić.
Obejmij tron i pogódź się z przeznaczeniem.
Ocalisz chłopaka...
albo stracisz go na zawsze!
To zamach stanu.
Wszystko stracimy.
Właśnie że nie.
Jestem Sabrina Gwiazda Zaranna
i tron należy się mnie, zgodnie z moim pochodzeniem.
Znowu się zaczyna.
W sensie, że mi go oddasz?
Nie.
Tron...
jest mój.
Nie zgodzimy się na to!
Ta wiedźma żyje na Ziemi, nie może rządzić Piekłem.
W życiu nie widziałeś liceum.
Jesteś dzieckiem,
nie królową.
Jestem młodą kobietą.
Nie uda ci się wypełnić obowiązków ojca.
Uda.
- Lilith będzie mi doradzać. - Co?
Nie tak robią władcy za młodzi, by rządzić?
Mianują...
Regenta.
Zgadza się.
Więc Lilith będzie moją regentką.
Nie zgadzam się.
Na jakiej podstawie?
Władza to boskie prawo.
Córka Gwiazdy Zarannej jest półśmiertelniczką.
Gdzie jej boskość?
Jeśli chce koronę,
niech pokaże, że jest jej godna.
Według prawa piekieł dwór może podważyć pretensje władcy.
Ja, Kaliban, książę Piekieł...
Można je podważyć, to prawda,
ale wymaga to określonej liczby podpisów.
Innymi słowy...
idź do anioła.
Chyba że marzy ci się więcej chaosu w królestwie?
Zaszkodzi ci ta korona.
Może.
A może nie.
Na razie ogłaszam mój pierwszy królewski dekret.
Dwór może się rozejść.
Idźcie już sobie.
- Won! - Tak rzecze królowa.
To było niesamowite.
W rzeczy samej.
Ale dam ci radę.
Prawdziwa królowa mówi o sobie w pluralis maiestatis,
w liczbie mnogiej.
W takim razie jesteśmy gotowe zabrać Nicka do Greendale.
- Sabrino? - I Jesse’ego Putnama.
Nie zapomnij.
Proszę.
Jego dusza jest wolna,
już frunie sobie do Nieba.
Musisz mnie tego nauczyć.
I o wiele więcej, jeśli masz przeżyć.
Ta zagrywka kupiła ci trochę czasu,
ale obie wiemy, że wcale nie zależy ci na tronie ojca.
I ani królowie, ani ich złoty chłopiec cię na nim nie widzą.
Spróbują ci go odebrać.
Zdecyduję, czy będę go bronić.
Ale nie teraz.
Teraz chcę tylko wrócić do domu.
Pozwolisz mi?
Z przyjaciółmi i Nickiem?
I jego językiem.
Jesteś królową.
Możesz robić, co zechcesz.
Zakładam, że wiesz, jak wrócić.
Wiem.
Mam kwiat i magiczne zaklęcie.
Witajcie z powrotem.
A teraz dawać mi mój kwiat.
Trochę się pogniótł.
Myślisz, że nikt go tu nie znajdzie?
Ciotki mogły otworzyć Akademię, ale nie zrobiły tego z lochami.
A jak ucieknie?
To łańcuchy ze stali damasceńskiej
i leży w solnym kręgu,
a ja będę wciąż zapalać nowe świece.
To co teraz?
Przeniesiemy mojego ojca do innego ciała.
Pytałam o ciebie.
Skoro teraz jesteś...
królową Piekieł.
To miało uwolnić Nicka,
przecież nie przeniosę się do Piekła.
- Skoro musisz to zaznaczyć, to... - Przeniesiesz się do Piekła.
Nie!
Nie ma mowy.
Będę musiała trochę poudawać, ale...
to nie miejsce dla mnie.
Tu jest mój dom.
Z Nickiem, Akademią i Baxter High.
Właściwie to...
jeśli wciąż chcesz być cheerleaderką, Roz, wchodzę w to.
- Powaga? - No jasne.
Żadna ze mnie królowa Piekieł,
ale ktoś powiedział, że życie nie będzie zawsze piekłem.
Za Sabrinę Spellman.
Cheerleaderka za dnia,
królowa Piekieł nocą.
Co to było?
Nic. To tylko wiatr.
Przedwieczni nadchodzą.
Mogą tam być w każdej chwili.
GREENDALE POZWÓL SIĘ OCZAROWAĆ!
Napisy: Magdalena Adamus